Kinderen weten vaak niet waar het eten vandaan komt. Daarom bedacht ik het spel ‘Appelmoes groeit in een potje’.

- Nancy Aerts

Proeven moet, lekker vinden niet. Nancy Aerts gaat twee keer in de week met een schoteltje met eetbare dingen zoals kaviaar, kroepoek en zeewier rond. Zo ontdekken kinderen hoeveel verschillende smaken er zijn. Ook mogen ze van haar lekker vies worden. Volgens Nancy is dat goed voor hun sensitieve ontwikkeling.

Sanne vangt op dat er verschillende soorten smaken zijn

Dankzij jou Nancy

“Lekker met je handen in de modder spelen. Kinderen moeten vies kunnen worden, dat is goed voor hun sensitieve ontwikkeling. Ouders zijn vaak voorzichtig. Maar als ik met de kinderen ga timmeren, is dat met echt gereedschap. Ook als ze pas vier jaar zijn, want zo leren ze het meest. En als ze een keer met een hamer op hun vinger slaan, komen ze een knuffel en een pleister halen en gaan ze gewoon weer verder.”

Appelmoes groeit in een potje
“Snoepbanaantjes zijn toch gezond? Omdat ik kinderen regelmatig dit soort dingen hoorde zeggen, bedacht ik het spel ‘Appelmoes groeit in een potje’. Een soort memoryspel met grote platen waarbij kinderen het ingrediënt en het uiteindelijke product bij elkaar moeten zoeken. Dus de basilicumplant bij de pesto, de aardappel bij de friet en de suiker bij de suikerspin. Ze kunnen een groen, oranje en rood duimpje geven en achterop staat een vraag als: is een kipnugget nog steeds een nugget als hij in je buik zit? Dat levert de leukste gesprekken op.”

MIK & PIW Groep werkt met ‘Kanskracht’ waarmee ze medewerkers steunen hun talenten te ontwikkelen. Zo kon ik dit idee met hun financiering uitwerken. Nu gaat het Voedingscentrum in samenwerking met de Universiteit Maastricht het echt uitbrengen. Hoe cool is dat?”

Proeven moet, lekker vinden niet
“Sommige kinderen hadden nog nooit van broccoli gehoord. Onder het motto ‘proeven moet, lekker vinden niet’ hou ik twee keer in de week een proefrondje en ga rond met een schoteltje met eetbare dingen zoals kaviaar, kroepoek en zeewier. Sommige duiken meteen weg. Maar Bas* kwam vragen: “Juf, je had toch beloofd dat we een proefrondje gingen doen?” En riep heel trots als hij werd opgehaald: ‘Mam, ik heb haring gegeten.’”

‘Ik mis je als ik thuis ben’
“Op mijn koelkast hangt een tekening van een regenboog met daarbij: ik mis je als ik thuis ben. Ik kreeg het van de negenjarige Sem*. Ik voelde aan alles dat het niet goed zat thuis. Ze loog regelmatig, zag er vaak onverzorgd uit en zocht steeds de randjes op door gevaarlijke dingen te doen. Toen ze vertelde dat haar broertje van tien zijn behoefte overal in huis deed omdat het toilet volstond met rommel, voelde ik: nu moet ik ingrijpen. Uiteindelijk is zij uit huis geplaatst. Die tekening is voor mij een reminder: hou altijd je ogen open en kijk heel goed hoe het echt met een kind gaat.”

*Vanwege privacyredenen zijn de namen van de kinderen in dit verhaal gefingeerd.

Wil je ook je verhaal delen? Dat kan! Maak in 3 simpele stappen jouw eigen verhaal en upload een leuke foto van jezelf. Daarna kun je jouw verhaal delen op social media. Wie weet inspireer jij anderen om ook in kinderopvang te komen werken! #1voor1

 

Nancy Aerts

MIK & PIW Groep
Pedagogisch medewerker peutergroep en bso
MDGO Activiteitenbegeleiding
Werkt 7 jaar in kinderopvang

Is werken in kinderopvang ook iets voor jou?

Lees meer verhalen

“Ik leid kinderen op een positieve manier af; dat geeft ze zelfvertrouwen.”

Een positieve aanpak. Daar gelooft Suzanne Terlouw in. Ze vindt het belangrijk dat kinderen gehoord en gezien worden. En ze leidt kinderen op een positieve manier af, zodat ze meer zelfvertrouwen krijgen.

“Ik wil kinderen meegeven dat ze altijd open en eerlijk kunnen zijn. ”

Gewoon een beetje oppassen. Volgens Samantha van der Klauw is kinderopvang veel meer dan dat. Ze volgt de ontwikkeling van kinderen en gaat daarover in gesprek met ouders. Ook leert ze de kinderen dat eerlijkheid het langst duurt, ook als het niet makkelijk is om dat toe te geven.

“Tot die tijd wil ik Luuk zoveel mogelijk meegeven, zodat hij straks zo stevig mogelijk in zijn schoenen staat.”

Net even dat duwtje in de rug geven. Dat doet Nick Goossens bij zijn vier mentorkinderen. Hij kijkt onder andere naar hoe het gaat met praten, hun sociaal-emotionele ontwikkeling en zelfredzaamheid. Zijn kennis en vaardigheden als onderwijsassistent komen daarbij heel goed van pas.

Om je de beste ervaring te kunnen geven maken wij gebruik van Cookies. Door het gebruiken van onze website ga je hier automatisch mee akkoord. Wil je meer informatie? Klik dan hier.