Kinderen experimenteren erop los. Dat inspireert mij ook om de serieusheid even los te laten.

- Miosotis Mata

Een veilige plek voor het kind maken. Door goed naar het kind te luisteren. Voor Miosotis Mata was deze aanpak nieuw. Zij komt van Bonaire: daar stonden de normen en waarden van die cultuur centraal in haar werk. Intussen heeft ze zich de aanpak eigengemaakt en voegt ze er haar ‘eigen sausje’ aan toe: openheid, warmte en liefde.

Eliza vangt op dat zij over haar gevoelens kan praten

Dankzij jou Miosotis

“Het is gewoon onmogelijk om een slechte dag te hebben als je in kinderopvang werkt. Als ik ’s ochtends aankom en de kinderen zien alleen maar mijn schaduw, beginnen ze al te roepen: Mio, Mio! Zelfs al zou ik een slecht humeur hebben, dan hou ik dat niet één seconde vol.”

“Ik ben in 2016 uit Bonaire gekomen om in Nederland te studeren. In het begin moest ik eraan wennen dat er hier zo goed naar kinderen wordt geluisterd. Ik ben heel anders opgevoed. Bij ons was het: de volwassene is de volwassene, punt! Het was voor mij zoeken naar de balans: kinderen respect bijbrengen voor volwassenen en luisteren naar wat ze zelf te zeggen hebben. We hebben in kinderopvang veel aandacht voor de ontwikkeling van kinderen om hen voor te bereiden op de bassischool. Natuurlijk is dat belangrijk, maar ze moeten zich eerst veilig en geborgen voelen om te kunnen groeien. Daarbij breng ik dat ‘Caraïbische’ mee: openheid, warmte en liefde.”

Met je emoties leren omgaan
“Ik stimuleer kinderen om hun emoties te voelen. Of ze nu boos of verdrietig zijn. En dat ze daarover met mij kunnen praten, als ze weer rustig zijn. Dan kan ik ze namelijk helpen. Zo kwam peuter Eliza* vaak niet uit haar woorden als ze wilde vertellen hoe ze zich voelde. Ik leerde haar dat ze beter even kan wachten totdat ze het mij vertelt. En na een paar keer kon ze het goed aangeven – nadat ze zich even terugtrok uit de groep – wat haar zo dwarszat. ‘Bob* duwde. Ik boos zijn’. Ik was zo trots op haar. Samen zijn we naar Bob gegaan om het weer goed te maken.”

‘Wat is jouw ‘purpose’?
“Ik werk op een internationaal kinderdagverblijf, dus veel kinderen spreken meerdere talen. Kinderen die tweetalig worden opgevoed, pakken heel snel andere talen op. Soms moet ik lachen hoe wijs ze uit de hoek komen. Zo hoorde ik een jongen van drie jaar heel serieus aan mijn collega vragen: ‘Juf, wat is jouw ‘purpose’?’ Volgens mij had hij geen idee wat dat precies betekent.”

“Villa Bloom is een ‘groen’ kinderdagverblijf. We hebben duurzaam speelgoed, het eten is biologisch en de kinderen zijn zoveel mogelijk in de natuur. Zo leren ze veel, ook dat ze goed moeten zorgen voor hun omgeving.”

Vrij in de wereld
“Hoe meer een kind speelt, hoe meer het leert. Wat voor weer het ook is, we gaan twee keer per dag naar buiten om te spelen. Het maakt kinderen niet uit of het regent. Volwassenen wel, die denken: als ik nu naar buiten ga, word ik misschien ziek. Maar kinderen zijn zo lekker vrij in de wereld. Zij voelen zich niet begrensd en experimenteren erop los. Dat inspireert mij ook om de serieusheid even los te laten. En wat is er mooier dan dat?”

*Vanwege privacyredenen zijn de namen van de kinderen in dit verhaal gefingeerd.

Wil je ook je verhaal delen? Dat kan! Maak in 3 simpele stappen jouw eigen verhaal en upload een leuke foto van jezelf. Daarna kun je jouw verhaal delen op social media. Wie weet inspireer jij anderen om ook in kinderopvang te komen werken! #1voor1

 

Miosotis Mata

Villa Bloom, internationale kinderopvang
Pedagogisch medewerker peutergroep
Mbo-opleiding Pedagogisch Medewerker
Werkt 2 jaar in kinderopvang

Is werken in kinderopvang ook iets voor jou?

Lees meer verhalen

“Kinderen weten vaak niet waar het eten vandaan komt. Daarom bedacht ik het spel ‘Appelmoes groeit in een potje’.”

Proeven moet, lekker vinden niet. Nancy Aerts gaat twee keer in de week met een schoteltje met eetbare dingen zoals kaviaar, kroepoek en zeewier rond. Zo ontdekken kinderen hoeveel verschillende smaken er zijn. Ook mogen ze van haar lekker vies worden. Volgens Nancy is dat goed voor hun sensitieve ontwikkeling.

“Ik wil kinderen meegeven dat ze altijd open en eerlijk kunnen zijn. ”

Gewoon een beetje oppassen. Volgens Samantha van der Klauw is kinderopvang veel meer dan dat. Ze volgt de ontwikkeling van kinderen en gaat daarover in gesprek met ouders. Ook leert ze de kinderen dat eerlijkheid het langst duurt, ook als het niet makkelijk is om dat toe te geven.

“Tot die tijd wil ik Luuk zoveel mogelijk meegeven, zodat hij straks zo stevig mogelijk in zijn schoenen staat.”

Net even dat duwtje in de rug geven. Dat doet Nick Goossens bij zijn vier mentorkinderen. Hij kijkt onder andere naar hoe het gaat met praten, hun sociaal-emotionele ontwikkeling en zelfredzaamheid. Zijn kennis en vaardigheden als onderwijsassistent komen daarbij heel goed van pas.

Om je de beste ervaring te kunnen geven maken wij gebruik van Cookies. Door het gebruiken van onze website ga je hier automatisch mee akkoord. Wil je meer informatie? Klik dan hier.